Fazy gojenia blizny: jak długo jest czerwona i kiedy zacząć się martwić?

Największym błędem, jaki popełniamy w myśleniu o bliznach, jest zakładanie, że zagojona rana na powierzchni skóry oznacza koniec procesu. Nic z tych rzeczy. To, co widzimy na zewnątrz po zdjęciu szwów czy odpadnięciu strupka, to dopiero początek przebudowy. Tkanka pod spodem wciąż ciężko pracuje, tworząc nowe włókna kolagenowe i sieć naczyń krwionośnych, które muszą to wszystko odżywić. I to właśnie te naczynia odpowiadają za żywy, czerwony kolor, który tak bardzo Cię niepokoi.

Trzy fazy gojenia – co dokładnie dzieje się pod skórą

Każda blizna – od tej <a href=

Dlaczego blizna jest czerwona?

Czerwony lub sinoczerwony kolor wynika z angiogenezy – tworzenia się nowych naczyń włosowatych. Tkanka w fazie przebudowy potrzebuje mnóstwa tlenu i substancji odżywczych. Dopóki proces zapalny i proliferacyjny trwa, dopóty naczynia będą rozszerzone i widoczne przez cienki, nowo utworzony naskórek. Z czasem, gdy przebudowa zwalnia, część naczyń samoistnie zanika, a blizna zmienia kolor na różowy, a ostatecznie na białawy lub perłowy (często jaśniejszy niż otaczająca skóra).

Kiedy długotrwała czerwień powinna Cię zaniepokoić?

Fizjologicznie blizna ma prawo być wyraźnie czerwona przez 3 do 6 miesięcy. Jeśli jednak mija pół roku, a ślad po ranie nie tylko nie blednie, ale wręcz staje się bardziej wypukły, twardy, swędzi lub piecze – to sygnał alarmowy. Może to oznaczać, że proces gojenia „zaciął się” w fazie proliferacyjnej. Organizm wciąż nadprodukuje kolagen i naczynia krwionośne, nie przechodząc do fazy wyciszenia. Tak powstają blizny przerostowe i keloidy (bliznowce). Im dłużej tkanka pozostaje w stanie aktywnego zapalenia (co widzimy właśnie jako silną czerwień i ocieplenie), tym większe ryzyko trwałego przerostu.

Co mówią najnowsze badania (3 ciekawostki)

1. Czas trwania fazy zapalnej bezpośrednio warunkuje ostateczny wygląd blizny. Badania (Gauglitz et al., Molecular Medicine, 2011) udowadniają, że przedłużający się stan zapalny (widoczny jako uporczywa czerwień) drastycznie zwiększa ryzyko bliznowacenia przerostowego.
   2) Ochrona przed słońcem to nie tylko estetyka. Promieniowanie UV indukuje miejscowy stan zapalny i stymuluje melanocyty do produkcji barwnika w miejscu urazu. Udowodniono (Niessen et al., Dermatology, 2012), że ekspozycja świeżej blizny na słońce prowadzi do hiperpigmentacji pourazowej, która utrwala się na lata.
   3) Presoterapia (terapia uciskiem, np. plastry silikonowe) działa poprzez fizyczne niedotlenienie tkanki. Uciśnięcie naczyń włosowatych zmniejsza dopływ tlenu, co hamuje nadmierną proliferację fibroblastów (Mustoe, Aesthetic Plastic Surgery, 2008), wymuszając na bliźnie szybsze zblednięcie i spłaszczenie.

Insight z mojej praktyki: nie czekaj z założonymi rękami

Wciąż pokutuje mit: „z blizną trzeba poczekać rok, aż dojrzeje, i dopiero wtedy robić zabiegi”. To błąd. O ile z laserami frakcyjnymi czy silnym mikronakłuwaniem przy bliznach zanikowych często czekamy kilka miesięcy, o tyle w przypadku blizn czerwonych, napiętych i z tendencją do przerostu – im szybciej wyciszymy tkankę, tym lepiej. Dlatego tak ważna jest profilaktyka domowa (żele silikonowe od momentu zamknięcia rany) i fotoprotekcja. A jeśli widzimy, że blizna zamiast blednąć, staje się gruba i czerwona, wkraczamy z pracą, np. <a href=

Czego nigdy nie obiecujemy

Nigdy nie obiecuję, że szeroka, chirurgiczna blizna zniknie całkowicie i nie będzie po niej śladu. To niemożliwe. Naszym realnym celem jest zmiana jej statusu z „aktywnej” (czerwonej, wypukłej, ciągnącej) na „dojrzałą” (bladą, płaską, elastyczną i wtapiającą się w tło skóry). Z doświadczenia wiem, że dobrze poprowadzona blizna ulega poprawie wizualnej o 60-80% w ciągu kilkunastu miesięcy systematycznej pracy, często z wykorzystaniem terapii celowanych na zaczerwienienie tkanki.

Od czego zacząć, jeśli Twoja blizna Cię martwi?

Jeśli rana jest zagojona, ale tkanka pozostaje niepokojąco czerwona po 4–6 miesiącach, albo jeśli jest to <a href=