Kriolipoliza po ciąży: kiedy najwcześniej, co z karmieniem i dlaczego blizna zmienia plan

Najpierw ustalmy, co siedzi w tym brzuchu

Brzuch po ciąży to zwykle nie jeden problem, tylko cztery, w różnych proporcjach.

Tkanka tłuszczowa podskórna, dająca się złapać w dłoń. To jedyna z czterech rzeczy, na którą kriolipoliza działa.

Rozejście mięśni prostych. Kresa biała rozciągnęła się w ciąży i po porodzie nie wróciła do szerokości wyjściowej. Brzuch wypycha się do przodu, zwłaszcza wieczorem i przy wstawaniu. Sprawdzisz to sama: połóż się na plecach, unieś głowę i przesuń palce wzdłuż linii środkowej. Jeśli między brzegami mięśni wchodzą dwa palce albo więcej, to rozejście.

Wiotka skóra. Rozciągnięta powłoka, która po zmniejszeniu objętości nie obkurczyła się. Ani zimno, ani żadne zassanie tego nie napnie.

Obrzęk i zastój. Częsty w pierwszych miesiącach, myli się z tłuszczem, a schodzi od drenażu.

Kriolipoliza rozwiązuje wyłącznie punkt pierwszy. Wykonana przy dominującym rozejściu albo wiotkiej skórze nie tylko nie pomoże, ale bywa, że po zabraniu odrobiny objętości skóra wygląda gorzej, bo miała czym się wypełniać.

Dlatego pierwsze pół godziny konsultacji po ciąży to badanie brzucha, a nie rozmowa o cenach.

Karmienie piersią: czekamy i mówię wprost dlaczego

Ciąża wyklucza zabieg bezwzględnie i to nie podlega dyskusji.

Przy karmieniu odpowiedź jest inna w treści, choć praktycznie prowadzi do tego samego: czekamy do zakończenia karmienia.

Powód jest uczciwie prosty. Kriolipoliza uszkadza komórki tłuszczowe, a ich zawartość organizm usuwa przez układ limfatyczny i wątrobę przez kolejne tygodnie. Nie ma badań, które sprawdziłyby, czy i jak ten proces wpływa na skład mleka. Nie ma dowodów na szkodliwość, ale nie ma też dowodów na bezpieczeństwo, a to nie to samo.

Przy zabiegu wykonywanym z powodów estetycznych, którego można nie robić przez kilka miesięcy, nie widzę powodu, żeby wchodzić w tę niewiadomą. Wolę powiedzieć „poczekajmy" niż „pewnie nic się nie stanie".

To samo dotyczy zresztą mikrofal, o czym pisałam przy ONDZIE po porodzie.

Co można robić w tym czasie: drenaż limfatyczny i endermologię, po ustaniu połogu i za zgodą lekarza. Na obrzęk, ciężkie nogi i jakość skóry to najlepszy okres, a przy okazji przygotowuje tkankę pod to, co przyjdzie później. Rozpisałam ten etap przy planie powrotu do formy po ciąży.

Blizna po cesarskim cięciu i aplikator

Aplikator kriolipolizy zasysa tkankę podciśnieniem i trzyma ją tak przez czterdzieści pięć do sześćdziesięciu minut. To istotne, bo blizna reaguje na taki bodziec inaczej niż zdrowa skóra.

Świeża blizna, do dwunastu miesięcy, jest jeszcze w przebudowie. Nie kładę na niej aplikatora ani nie zasysam tkanki bezpośrednio wokół. Ryzyko to rozciągnięcie i poszerzenie blizny, a nie zdrowie.

Dojrzała blizna, blada i miękka, nie jest przeszkodą. Pole zabiegowe wyznaczam tak, żeby sama linia blizny znalazła się poza obszarem zassania.

Fałd zwisający nad blizną to najczęstsze zgłoszenie i najtrudniejsza sytuacja. Powstaje z połączenia przyrośniętej blizny, która ciągnie skórę w dół, i tkanki nad nią. Kriolipoliza zmniejszy objętość tego fałdu, ale nie zlikwiduje samego zagięcia, bo ono bierze się ze zrostu, nie z tłuszczu. Nad blizną i zrostami pracuje się inaczej i opisałam to przy fali uderzeniowej na blizny.

Przepuklina w bliźnie pooperacyjnej wyklucza zabieg w tej okolicy całkowicie. Podciśnienie ciągnące tkankę to dokładnie ten bodziec, którego się tam unika. Przy jakimkolwiek podejrzeniu, a zwłaszcza gdy pod blizną wyczuwa się uwypuklenie zmieniające się przy kaszlu, wysyłam do chirurga przed jakąkolwiek decyzją.

Reszta wykluczeń jest wspólna dla wszystkich i mam ją w przeciwwskazaniach do kriolipolizy.

Kiedy najwcześniej ma to sens

Terminy podaję jako warunki do spełnienia, a nie jako datę w kalendarzu, bo u każdej wygląda to inaczej.

Minimum sześć miesięcy od porodu, i to dolna granica, nie zalecenie. Przy cesarskim cięciu raczej dwanaście, ze względu na dojrzewanie blizny.

Po zakończeniu karmienia, z powodów opisanych wyżej.

Przy wadze stabilnej od co najmniej dwóch, trzech miesięcy. To warunek, który klientki lekceważą najczęściej, a on decyduje o sensowności całej inwestycji. Jeśli waga wciąż spada, po trzech miesiącach nie rozstrzygniesz, co zrobił zabieg, a co proces naturalny. Efekt kriolipolizy ocenia się dopiero po ośmiu do dwunastu tygodniach, więc tło musi być spokojne.

Po zajęciu się rozejściem mięśni, jeśli występuje. Kolejność jest tu jednoznaczna: najpierw praca z fizjoterapeutą uroginekologicznym nad ścianą brzucha, potem estetyka. Odwrotnie nie ma sensu, bo zabieg nie zmieni tego, co wypycha brzuch od środka.

Jest jeszcze jeden warunek, tym razem praktyczny: czas. Zabieg z jednym przyłożeniem to około godziny, z dwoma prawie dwie, a przy większym planie ponad trzy. Do tego wizyta kontrolna. Warto to sprawdzić w kalendarzu, zanim się umówisz, bo przerwanie zabiegu w połowie nie wchodzi w grę.

Co zwykle proponuję zamiast albo obok

Po ciąży rzadko wychodzi z tego plan złożony z jednej rzeczy.

Przy dominującej wiotkiej skórze sensowniejsze są mikrofale, bo obok redukcji pracują na kolagen. Zimno zdejmuje objętość i na tym kończy swoje działanie, co przy rozciągniętej powłoce potrafi pogorszyć wrażenie. Porównanie obu metod mam przy wyborze między ONDĄ a kriolipolizą.

Przy obrzęku i ciężkich nogach pierwszy jest drenaż i to często jedyne, czego potrzeba przez pierwsze pół roku.

Przy słabej ścianie brzucha po fizjoterapii można rozważyć EMS z uwzględnieniem rozejścia mięśni, choć tu trzeba czytać uważnie, bo przy niezaleczonym rozejściu ta metoda potrafi zaszkodzić.

Przy uchwytnym, wyraźnym fałdzie i skórze w dobrym stanie kriolipoliza jest właściwym wyborem i wtedy planujemy przyłożenia normalnie. Ile ich potrzeba na brzuch, rozpisałam osobno przy kriolipolizie na brzuch.

Najczęstszy realny plan wygląda tak: pół roku drenażu i pracy nad ścianą brzucha, potem ocena, i dopiero wtedy decyzja o zimnie albo cieple.

Przyjdź na konsultację, nawet jeśli wiesz, że na zabieg jeszcze za wcześnie. Ustalenie, co jest tłuszczem, a co skórą i mięśniem, oszczędza całe miesiące robienia rzeczy, które nie mogły zadziałać.